Ref. Niebiosa, rosę ślijcie nam z góry, * niech serca nawiedzi Zbawca nasz.
1. Nie bądź zagniewany, Panie. * Nie pomnij dużej nieprawości naszych. * Wszakże Tyś Ojcem naszym, * a my rąk Twoich dziełem. * Wejrzyj przeto z miłosierdzia swego: * pomóż nam być wiernym ludem Twoim, * byśmy Cię chwalili, jak ojcowie nasi.
Ref. Niebiosa, rosę ślijcie nam z góry, * niech serca nawiedzi Zbawca nasz.
2. Myśmy grzeszni i nieczyści, * opadliśmy wszyscy tak, jak zwiędłe liście. * Nieprawości nasze * porwały nas niby wicher, * bo imienia Twego nikt nie wzywał. * Albowiem skryłeś przed nami oblicze swoje. * I oddałeś nas w niewolę nieprawości naszych.
Ref. Niebiosa, rosę ślijcie nam z góry, * niech serca nawiedzi Zbawca nasz.
3. Pociesz się, mój ludu, pociesz: * wkrótce nadejdzie twe zbawienie! * Czemu smutkiem się trapisz, * czyż nie ma nad tobą Króla? * Ja cię zbawię, nie traćże nadziei! * Wezwałem cię po imieniu: "Tyś jest moim", * albowiem Jam jest Bóg twój, Dawca odkupienia.
Ref. Niebiosa, rosę ślijcie nam z góry, * niech serca nawiedzi Zbawca nasz.
Autor: nieznany