Witaj, krynico dobra wszelakiego,
najmilsza rano Serca Pana mego.
Rozpal oziębłe serce me miłością,
oraz niebiańską napełń je błogością.
2. O rano święta, rano uwielbiona.
Bądźże na wieki od nas pochwalona.
A przez wylaną dla mnie krew i wodę,
daj w utrapieniu pomoc i ochłodę.
3. Krwią swoją wzmacniaj siły zemdlonego.
A wodą obmyj grzechem zmazanego.
Niech dusza moja łaską ozdobiona
miłością Twoją będzie ożywiona.
4. Spraw to, ażebym w tym wygnaniu świata,
w Tobie zostawał przez me wszystkie lata.
Serce Jezusa, włócznią otworzone,
niechaj przy śmierci w Tobie mam obronę.
5. O to Cię tylko proszę, Boga mego,
racz nie oddalać mnie od Serca Twego.
W Nim me dziedzictwo, w Nim moje mieszkanie,
niechaj w Nim serce me zawsze zostanie.
Autor: nieznany